خداحافظ از اینجا که پر از غمه  خسته شدم میخوام  برم

قلبمو که دادم  به تو دیگه باید پس بگیرم

موندن هرگز خداحافظ دیگه میرم

اگه یه روز دردهای دنیا بریزه تو قلبه من

ستاره ها خاموش بشن تو آسمون  شبه من

من میمیرم دیگه میرم

خداحافظ دیگه رفتم پایان ثانیه منم

هر جای ساعت ببینمت عقربه هاشو رو میشکنم

حتی نشد واسه یه بارمن بدیاتو خوب کنم

خورشیدو کشتم تا دیگه خودم بجات غروب کنم

دل میسوزه ازم نخواه که بیشتر ازاین اسیر این قفس باشم

هیچی نمونده از دلم خاکستر دو آتیشم

ریزه ریزه دل میسوزه خسته شدم

دلم گرفته این روزا غم خونه کرده تو صدام

بارون غصه انگار داره میخونه تو قصه هام

عاشق بودم خسته شدم

خسته شدم دیگه میرم گریه نکون

دلت بیا بریم از عشق دیگه نگیم

درده عشقی تو کشیدی جز خدا به کسی نگیم

دل بیا بریم از عشق دیگه نگیم

دردی عشقی که کشیدیم جز خدا به کسی نگیم

جلسه محاکمه عشق بود

و قاضی عقل ‘

و عشق محکوم به تبعید به دور ترین نقطه ی مغزشده بود

یعنی فراموشی ‘

قلب تقاضای عفو عشق را داشت

ولی همه اعضا با او مخالف بودند

قلب شروع کرد به طرفداری از عشق

آهای گوش مگر تو نبودی که در آرزوی شنیدن صدایش بودی

و شما پاها که همیشه آماده رفتن به سویش بودید

حالا چرا این چنین با او مخالفید   ؟

همه اعضا روی برگرداندند و به نشانه ی اعتراض جلسه را ترک کردند

تنها عقل و قلب در جلسه ماندند

عقل گفت: دیدی قلب همه از عشق بیزارند  !!!!!

ولی من متحیرم که با وجودی که عشق بیشتر از همه تو را آزرده

چرا هنوز از او حمایت می کنی   ؟!!!!

قلب نالید: که من بدون وجود عشق دیگر نخواهم بود

و تنها تکه گوشتی هستم که هر ثانیه کار ثانیه قبل را تکرار می کند

و فقط با عشق می توانم یک قلب واقعی باشم .

پس من همیشه از او حمایت خواهم کردحتی اگر نابود شوم ....

برای دیدن ادامه عکسها به ادامه ی مطلب مراجعه کنید .

              بيدار باش...

                    من با سبدي پر از بوسه مي آيم و آنرا قبل از چيدن

                                                        روي گونه هايت مي كارم...

تا بداني اي خوبه من که چقدر دوستت دارم...

                می خوانم

                                   و

                                       فریاد می زنم

                            همیشه دوستت دارم

اما حیف که

                  دوست داشتن همیشه کافی نیست

 ثانیه ها پر به سوی فردا گشوده اند 

  با سرعت باد ، با سرعت برق ،

     با سرعت جاری شدن خون سرخ در رگ تن ،

                                                       با سرعت عاشق شدن ؛   اما ...

  اما زمان به کندی می رود ،

 به کندی ترمیم یک زخم ،

                     به کندی فراموشی یک عشق ،

                              به کندی مرگ یک عاشق به کنج خلوتی تاریک ،

                                                                                                خلوتی سرد ...

  این چه تقدیر است ؟ مرهم عشق کجاست 

  آخر راه جنون ، آخر درد درون ،

                  آخر این همه بی عدلی و بی حرمتی و،

                              این همه ضجه زدن در پس فریاد سکوت ،

                                                         آخر عشق کجاست

                             ساعتی بیش نمانده ،

 که به پایان برود سال و شود سال دگر ؛

                                  امشب که بمیرد ،

                                                      فردا که بیاید ، سالی دگر است ،

                                                                                             هفت سین باید چید

          که بهار است ، بهـــــــار ...

  نه ترنم ، نه نسیم ، نه درختی ، نه گلی ،

                               نه به لب خنده ای و قهقهه ای ،

                                            نه به دل شوقی و شوری ،

     نه امیدی به رهائی ، نه خلاصی ز جدائی ،

                                             نه نگاهی ، نه کلامی ؛

                                                   پس  ...

     پس چه بهاری

من می روم اما به او بگویید دوستش دارم،

    و چشمهایم را به دنیایی پر از زیبایی باز کرد.

      به او که .....

      من می روم اما به او بگویید دوستش دارم،

      به او که قشنگترین بهانه برای بودن من است

        وبه او که عشق جاودانه من است....

 من می روم اما به او بگویید دوستش دارم

به نام یگانه عالم هستی

محبت شدیدی که سابق ابراز می کردم

دروغ و بی اساس بود و در حقیقت نفرت به تو

در دلم روز به روز بیشتر می شود وهر چه بیشتر تو را می شناسم

پستی و وقاحت تو بیشتر در نظرم اشکار می گردد

در قلب خود احساس می کنم که ناچار باید

از تو دور باشم و هیچ گاه فکر نکرده بودم که

شریک زندگی تو باشم زیرا ملاقاتهایی که اخیرا با تو کردم

طبیعت و زمانه پلیدت را اشکار ساخت و

بسیاری از اخلاق و صفات تو را به من شناساند و می دانم

خشونت طبعی و تندخویی تو را بدبخت خواهد کرد

اگر عروسی ما سر بگیردمسلما همه عمر خود را با تو

به پریشانی و بدبختی خواهم گذراند وبدون تو

در نهابت شادکامی طی خواهم کرد در نظر داشته باش که روح من

هیچ گاه به تو رام نخواهد شدو نفرت و کینه ام پیوسته

متوجه توست این نکته را باید در نظر داشته باشی و بدانی

از تو می خواهم انچه را گفتم شوخی و مسخره نکنی وبدانی

این را از صمیم قلب می نویسم

وچقدر تاسف می خورم

باز در سرای دوستی با من باش

و در نهایت نفرت از تو می خواهم که از پاسخ دادن به این نامه خوداری کنی

نامه های تو سراسر

مهمل و دروغ است و نمی توان گفت دارای

لطف و حرارت می باشد به طور قطع بدان که همیشه

دشمن تو هستم و از تو بشدت متنفرم و نمی توان فکر کنم

دوست صمیمی و وفادار تو هستم و به محبت تو دل بسته ام

و حالا یک خط در میان بخوانید

مي شه بعضي ها رو مثل اشک از چشمات بندازي....

اما نمي توني جلوي اشکي رو بگيري که با رفتن بعضي ها از چشمات جاري مي شه

.....................................................

يکي محبت ميکنه يکي ناز.اوني که ناز ميکنه هميشه محبت ميبينه.

اما اوني که محبت ميکنه هميشه تنهاي تنهاست

......................................

مي دوني بازي روزگار چيه؟؟

اين که تو چشم بذاري من قايم شم .

بعد تو يکي ديگه رو پيدا کني

..................................................

بازي روزگار را نمي فهمم!

 من تو را دوست مي دارم.

تو ديگري را..... ديگري مرا..... و همه ما تنهاييم

......................................

من براي سالها مي نويسم

سالها بعد که چشمان تو عاشق مي شوند

 افسوس که قصه مادربزرگ درست بود

هميشه يکي بود و يکي نبود

................................

آنقدر آرزو هايم را به گور بردم

که ديگر براي جسد خودم هم جايي نمانده است

دوست داشتن کسي که سزاوار دوستي نيست،

اسراف در محبت است.

اگر ميخواهي هميشه آرام باشي،

دلگيريهايت را روي ماسه و شاديهاي خود را بر روي سنگ مرمر بنويس.

 اگر کسي را دوست داري که تو را دوست ندارد،

 سعي نکن از او متنفر شوي،

 بلکه سعي کن او را فراموش کني

به چند زبون بگم دوست دارم

English : I Love You

Persian : Tora doost daram

Italian : Ti amo

 German : Ich liebe Dich 

 Turkish : Seni Seviyurum 

 French : Je t'aime 

 Greek : S'ayapo 

 Spanish : Te quiero 

 Hindi : Mai tumase pyre karati hun

 Arabic : Ana Behibak

 Iranian : Man doosat daram

 Japanese : Kimi o ai shiteru

  Yugoslavian : Ya te volim

 Korean : Nanun tangshinul sarang hamnida

 Russian : Ya vas liubliu

  Romanian : Te iu besc

 Vietnamese : Em ye^u anh

 Ukrainian : Ja tebe koKHAju

  Tunisian : Ha eh bak

 Syrian/lebanese : Bhebbek

 Swiss-German : Ch'ha di ga"rn

 Swedish : Jag a"Iskar dig 

Africans : Ek het jou liefe

اگر باران بودم انقدر مي باريدم تا غبار غم را از دلت پاک کنم اگر اشک بودم مثل باران بهاري

به پايت مي گريستم اگر گل بودم شاخه اي از وجودم را تقديم وجود عزيزت ميکردم اگر عشق

بودم آهنگ دوست داشتن را برايت مينواختم ولي افسوس که نه بارانم نه اشک نه گل و نه عشق

اما هر چه هستم            دوستت دارم ........

موقعي كه مي خواستمت مي ترسيدم نگات كنم،

موقعي كه نگات كردم ترسيدم باهات حرف بزنم.

 موقعي كه باهات حرف زدم ترسيدم نازت كنم،

موقعي كه نازت كردم ترسيدم عاشقت بشم

حالا كه عاشقت شدم ميترسم از دستت بدم

 شنبه: با نگاهي عاشقانه مست شدم!

يكشنبه: به او گفتم گرفتارت شدم.

دوشنبه: همچو ليلي عاشق صحرا شدم!

سه شنبه: بي وفايي كرد و من گريان شدم.

چهارشنبه: اسير هجرانش شدم.

پنج شنبه: او رفت و من درعاشقي فاني شدم!

جمعه: بي او تنها شدم و از تنهايي مردم

شمع داني به دم مرگ به پروانه چه گفت؟

 گفت اي عاشق بيچاره فراموش شوي...

سوخت پروانه ولي خوب جوابش را داد گفت طولي نکشد تو نيز خاموش شوي

اگه يک کم فکر کني مي بيني زندگي ارزش

زنده بودن رو نداره .

اگه يک کم بيشتر فکر کني مي بيني زندگي

ارزش مردن  رو هم نداره .

اما اگه خيلي فکر کني مي بيني مردن و زنده بودن ارزش

 فکر کردن  رو نداره .

هميشه يادت باشه چيزي که امروز داري شايد آرزوي ديروزت بوده

و بزرگترين آرزوي فردات .

 پس هميشه سعي کن قدر چيزي رو که امروز داري رو

خوب بدوني .

قانون عشق: يک پسر با يک نگاه از يک دختر خوشش مياد ...

و عشق از طرف اون شروع ميشه ...

تا جايي که زندگيش رو پاي عشقش ميذاره ...

 اما دختر باور نميکنه ...

چون يک چيزهايي ديده و شنديده ...

تا دختر مياد پسر رو باور کنه ، پسر دلسرد و خسته ميشه ...

 ميره با يکي ديگه ...

بعد که دختر تازه تونسته پسر رو باور کنه ميره طرفش ...

اما پسر رو با يکي ديگه ميبينه ...

 اينجاست که ميگه: حدسم درست بود ...

 و اشتباهي رو ميکنه که قبلاً کرده بود ...

و همه چيز از بين ميره

گفتي عاشقمي، گفتم دوستت دارم.

گفتي اگه يه روز نبينمت ميميرم، گفتم من فقط ناراحت ميشم.

گفتي من بجز تو به كسي فكر نمي كنم، گفتم اتفاقا من به خيلي ها فكر مي كنم.

گفتي تا ابد تو قلب مني، گفتم فعلا تو قلبم جا داري.

گفتي اگه بري با يكي ديگه من خودمو مي كشم، گفتم اما اگه تو بري با

يكي ديگه، من فقط دلم ميخواد طرف رو خفه كنم.

گفتي .......... ، گفتم.........حالا فكر كردي فرق ما كجا بود؟

فرق ما اينه كه: تو دروغ گفتي، من راستشو

انتظار

خياباني دراز...

كشيده تا نهايت طاقت من .

از كدام سوي خواهي آمد ؟

و مرا خواهي برد

از سر چهارراه هاي غصه ،

در ميان پيشامد هاي ناچيز

و جناياتي كه تكرار مي كنند خود را در پنهان

بي كه ، آبي از آب تكان بخورد

دلم براي خيابان مي سوزد

مي دانم ،

نمي آيي .

تازه انگار داره باورم ميشه من و تو سايه و نوريم

تازه انگار داره باورم ميشه با هم و از هم چه دوريم

بين ما پنجره اي باز نميشه بين ما قصه اي آغاز نميشه

بين ما هميشه يك ديواره تازه فهميدم حقيقت داره

توی رگبار سیاهی حسم انگار تازه مونده

 اون نگاه سردت اما قلب گرمو سوزونده

 من نگام ساده بود اما قلبتو ساده ندیدم

 جز فریبو حس غربت من از عشقمون نچیدم

 تو نخواستی تا همیشه قدر بودنو بدونی

 سرنوشت ما همین بود من و تو تنها بمونیم

 حالا جز چیک چیک بارون کسی اینجا آشنا نیست

 وقت تلخ  رفتنه باز، دیگه اینجا جای ما نیست

من وبارون ،تو خیابون ،داریم از فردا می خونیم

که دوباره نکنه ما تنها بمونیم

من وبارون تو خیابون داریم از فردا می خونیم

که دوباره نکنه ما تنها بمونیم

اشک چشمامو میریزم پشت پای تو عزیزم

تا شاید یه روز دوباره عشقو تو نگات بریزم

وقتی که تو پیچ جاده آخرین نگاتو کردی دل من

یه لحظه لرزید فکر می کردم بر می گردی

فکر می کردم جای عشقت کینه تو صدام بمونه

از تو نگاه آخر از منوموندن بخونه

بعد از اون خدانگهدارزندگیم تیره و تاره

ولی عشقت توی سینم تا همیشه موندگاره

من وبارون تو خیابون داریم از فردا می خونیم

که دوباره نکنه ما تنها بمونیم

من وبارون تو خیابون داریم از فردا می خونیم

که دوباره نکنه ما تنها بمونیم

 من وبارون تو خیابون داریم از فردا می خونیم

که دوباره نکنه ما تنها بمونیم

 من وبارون تو خیابون داریم از فردا می خونیم

 که دوباره نکنه ما تنها بمونیم

من وبارون تو خیابون داریم از فردا می خونیم

كاش باورم مي شد همه ي اين روزها مسافرن،كاش زمان مي ايستاد،

كاش بازي تلخ روزگار،بهار جواني ام را نمي گرفت،كاش!

امواج دريا هنگامي كه او را بردند مرا صدا مي زدند تا

كاش دريا مي فهميد كه من بي قلبم نممي توانم زندگي كنم

نمی دانم از بین دستهای رو به آسمان آمده ، می خواستی دستم را بگیری یا نه.

نمی دانم می خواستی شاهدم باشی یا نه.

نمی دانم می خواستی به نجوای پر از نیازم پاسخ بدهی یا نه.

نمی دانم می آمدی یا نه ،

نمی دانم ، نمی دانم ...

فقط می دانم دیدی لحظه ای را که بریدم و نا امید از همه جا ، به سراغت

آمدم و صدایت کردم.

می دانم که شنیدی دل تنگی هایم و دیدی خستگی هایم را...

حالا می خواهم بگویم که بی تو بودن کار من نیست ،

برای همین صدایت کردم...

برای همین باز  می خواهم صدایت کنم تا بگویم اگر بخواهی شهود امرت می شوم .

 باشد  کسی که دوستش داری و دوستش دارم ،آرامش را در کنار

 تو لمس کند، حتی اگر تا همیشه هیچ دادگاهی حکم برائتم را ندهد...

مرا هم همین بس که بدانم می دانی دیدن لبخند تو را محتاجم...

با تو چه زندگيايي كه تو روياهام نداشتم تك و تنها بودم اما تو رو تنها نميذاشتم

دارم از تو مينويسم كه نگي دوست ندارم از تو كه با يه نگاهت زيرورو شد روزگارم

                 تاخیر و وقفه میگه از من تو دیگه سیری 

                      از یاد من نمیره حرفای آخرینت

                   کهنه شدم عزیزم تو چشم نازنینت

                  اما به چشم من تو مثل شراب نابی

                   یه قهرمان عاشق میونه هر کتابی

               میخوای که ما رو از هم فاصله ها بگیرن

                   میون خونه هامون پنجره ها بمیرن

               باشه حرفات قبول هر جور دل تو میخواد

                  حرفتو میپذیرم تویی همیشه در یاد

            میری و این سفر هم میشه برای من درس

                 میدونم و صداشو در نمیارم از ترس

             باید کنم فراموش هر چی که بین ما بود

                این ارتباط شیرین از اول اشتباه بود

           سهم همیشه از تو یه عشق بی سرانجام

              از دوریت فرو ریخت آواره درد و رنجام

تو نبودي و من با عشق نا آشنا بودم

تو نبودي و در نهان جان دلم جايت خالي بود

تو نبودي و باز به تو وفادار بودم

تو نبودي و جز تو هيچ كس را به حريم قلبم راه ندادم

و تو آمدي.از دوردستها

از سرزمين عشق

تو مرا با عشق آشنا كردي

با تو تا عرش دوست داشتن سفر كردم

تو مفهوم عاشق بودن را به من آموختي


با تو كامل شدم

با تو بزرگ شدم

با تو الفباي عشق را اموختم

نداي قلب عاشقم را به گوش همه رساندم

به تو و كلبه عاشقمان باليدم

تو نيمه گمشده ام شدي

حال كه اينچنين شيفته توام باش تا در كنارت آرامش بيابم

حتي براي لحظه اي از من جدا نشو

بدون تو دستم سرد است

بدون تو آغوشم تهي و لبريز درد است

به حرمت عشقمان

به حرمت لحظات زيبايمان

مرو كه بي تو من هيچم

بمان با من

بدان كه تا ابد نام تو بر قلبم حك شده

بدان كه عشقمان هميشه پاك خواهد ماند

به وفايم ايمان داشته باش

تا به تو نشان دهم معني واقعي واژه عشق را

باتوبودن خوب است ، توچراغي و من شـب ،

كه به نور تو كتاب دل تو 

      وكتاب دل خود را كه خطوط تن تست ، خوش خوشك مي خوانم

باتو بودن خوب است ، تو درختی و من آب ، من کنار تو آواز بهاران را 
                         

 مي خندم؛مي خوانم؛مي گريم؛مي خوانم ،

باتوبودن خوب است  

توقشنگي مثل تومثل خودت 

مثل وقتي كه سخن ميگويي  

 مثل هروقت كه برمي گردي ازكوچه

مثل تصويردرختي در آب

روي كـاشـانـه 

درچـشـمـان مـنـتـظـرم مـي رويـي 

چه ساده روبروي من ، نشسته آه مي كشي

و روي عشق سبزمان خط سياه مي كشـی

تمام لحظـه هاي مـن در التهـاب مـاندنت

ولي تو راه رفـته را ، به كـوره راه مي كشی

غـرور را نديده اي درون چشـمهاي مــن

مرا چه تلخ و غمزده به قعر چاه مي كشـی

سحر سكوت مي كند ، تو رهسپار غربتـي

نگـاه خيرة مـرا به سـوي مـاه مي كشـی

مرور را نشانده اي به جاي لمس لحظـه ها

تو صـولت غروب را به اشـتباه مي كشـی

چـــه انتظـار مبهـمي براي پركشـيدنم

تكيـده روبروي من ،نشسته آه مي كشـي